ഗണേശ ഭുജങ്ഗമ്

ഗണേശ ഭുജങ്ഗമ്

ശ്ലോക 1

രണത്ക്ഷുദ്രഘണ്ടാനിനാദാഭിരാമം

ചലത്താണ്ഡവോദ്ദണ്ഡവത്പദ്മതാലമ് ।

ലസത്തുന്ദിലാങ്ഗോപരിവ്യാലഹാരം

ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ

ശ്ലോക 2

ധ്വനിധ്വംസവീണാലയോല്ലാസിവക്ത്രം

സ്ഫുരച്ഛുണ്ഡദണ്ഡോല്ലസദ്ബീജപൂരമ് ।

ഗലദ്ദര്പസൌഗന്ധ്യലോലാലിമാലം

ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ

॥ 1 ॥

ശ്ലോക 3

പ്രകാശജ്ജപാരക്തരത്നപ്രസൂന-

പ്രവാലപ്രഭാതാരുണജ്യോതിരേകമ് ।

പ്രലമ്ബോദരം വക്രതുണ്ഡൈകദന്തം

ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ

॥ 2 ॥

ശ്ലോക 4

വിചിത്രസ്ഫുരദ്രത്നമാലാകിരീടം

കിരീടോല്ലസച്ചന്ദ്രരേഖാവിഭൂഷമ് ।

വിഭൂഷൈകഭൂഷം ഭവധ്വംസഹേതും

ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ

॥ 3 ॥

ശ്ലോക 5

ഉദഞ്ചദ്ഭുജാവല്ലരീദൃശ്യമൂലോ-

ച്ചലദ്ഭ്രൂലതാവിഭ്രമഭ്രാജദക്ഷമ് ।

മരുത്സുന്ദരീചാമരൈഃ സേവ്യമാനം

ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ

॥ 4 ॥

ശ്ലോക 6

സ്ഫുരന്നിഷ്ഠുരാലോലപിങ്ഗാക്ഷിതാരം

കൃപാകോമലോദാരലീലാവതാരമ് ।

കലാബിന്ദുഗം ഗീയതേ യോഗിവര്യൈ-

ര്ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ

॥ 5 ॥

ശ്ലോക 7

യമേകാക്ഷരം നിര്മലം നിര്വികല്പം

ഗുണാതീതമാനന്ദമാകാരശൂന്യമ് ।

പരം പാരമോങ്കാരമാമ്നായഗര്ഭം

വദന്തി പ്രഗല്ഭം പുരാണം തമീഡേ

॥ 6 ॥

ശ്ലോക 8

ചിദാനന്ദസാന്ദ്രായ ശാന്തായ തുഭ്യം

നമോ വിശ്വകര്ത്രേ ച ഹര്ത്രേ ച തുഭ്യമ് ।

നമോഽനന്തലീലായ കൈവല്യഭാസേ

നമോ വിശ്വബീജ പ്രസീദേശസൂനോ

॥ 7 ॥

ശ്ലോക 9

ഇമം സുസ്തവം പ്രാതരുത്ഥായ ഭക്ത്യാ

പഠേദ്യസ്തു മര്ത്യോ ലഭേത്സര്വകാമാന് ।

ഗണേശപ്രസാദേന സിദ്ധ്യന്തി വാചോ

ഗണേശേ വിഭൌ ദുര്ലഭം കിം പ്രസന്നേ

॥ 8 ॥

ശ്ലോക 10