Jai Prabhu Parashurama Sukha Sagara

Jai Prabhu Parashurama Sukha Sagara

ಶ್ಲೋಕ 1

॥ ದೋಹಾ ॥

ಶ್ರೀ ಗುರು ಚರಣ ಸರೋಜ ಛವಿ,

ನಿಜ ಮನ ಮನ್ದಿರ ಧಾರಿ।

ಸುಮರಿ ಗಜಾನನ ಶಾರದಾ,

ಗಹಿ ಆಶಿಷ ತ್ರಿಪುರಾರಿ॥

ಬುದ್ಧಿಹೀನ ಜನ ಜಾನಿಯೇ,

ಅವಗುಣೋಂ ಕಾ ಭಣ್ಡಾರ।

ಬರಣೋಂ ಪರಶುರಾಮ ಸುಯಶ,

ನಿಜ ಮತಿ ಕೇ ಅನುಸಾರ॥

॥ ಚೌಪಾಈ ॥

ಜಯ ಪ್ರಭು ಪರಶುರಾಮ ಸುಖ ಸಾಗರ।

ಜಯ ಮುನೀಶ ಗುಣ ಜ್ಞಾನ ದಿವಾಕರ॥

ಭೃಗುಕುಲ ಮುಕುಟ ವಿಕಟ ರಣಧೀರಾ।

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ತೇಜ ಮುಖ ಸಂತ ಶರೀರಾ॥

ಜಮದಗ್ನೀ ಸುತ ರೇಣುಕಾ ಜಾಯಾ।

ತೇಜ ಪ್ರತಾಪ ಸಕಲ ಜಗ ಛಾಯಾ॥

ಮಾಸ ಬೈಸಾಖ ಸಿತ ಪಚ್ಛ ಉದಾರಾ।

ತೃತೀಯಾ ಪುನರ್ವಸು ಮನುಹಾರಾ॥

ಪ್ರಹರ ಪ್ರಥಮ ನಿಶಾ ಶೀತ ನ ಘಾಮಾ।

ತಿಥಿ ಪ್ರದೋಷ ವ್ಯಾಪಿ ಸುಖಧಾಮಾ॥

ತಬ ಋಷಿ ಕುಟೀರ ರೂದನ ಶಿಶು ಕೀನ್ಹಾ।

ರೇಣುಕಾ ಕೋಖಿ ಜನಮ ಹರಿ ಲೀನ್ಹಾ॥

ನಿಜ ಘರ ಉಚ್ಚ ಗ್ರಹ ಛಃ ಠಾಢ़ೇ।

ಮಿಥುನ ರಾಶಿ ರಾಹು ಸುಖ ಗಾಢ़ೇ॥

ತೇಜ-ಜ್ಞಾನ ಮಿಲ ನರ ತನು ಧಾರಾ।

ಜಮದಗ್ನೀ ಘರ ಬ್ರಹ್ಮ ಅವತಾರಾ॥

ಧರಾ ರಾಮ ಶಿಶು ಪಾವನ ನಾಮಾ।

ನಾಮ ಜಪತ ಜಗ ಲಹ ವಿಶ್ರಾಮಾ॥

ಭಾಲ ತ್ರಿಪುಣ್ಡ ಜಟಾ ಸಿರ ಸುನ್ದರ।

ಕಾಂಧೇ ಮುಂಜ ಜನೇಊ ಮನಹರ॥

ಮಂಜು ಮೇಖಲಾ ಕಟಿ ಮೃಗಛಾಲಾ।

ರೂದ್ರ ಮಾಲಾ ಬರ ವಕ್ಷ ವಿಶಾಲಾ॥

ಪೀತ ಬಸನ ಸುನ್ದರ ತನು ಸೋಹೇಂ।

ಕಂಧ ತುಣೀರ ಧನುಷ ಮನ ಮೋಹೇಂ॥

ವೇದ-ಪುರಾಣ-ಶ್ರುತಿ-ಸ್ಮೃತಿ ಜ್ಞಾತಾ।

ಕ್ರೋಧ ರೂಪ ತುಮ ಜಗ ವಿಖ್ಯಾತಾ॥

ದಾಯೇಂ ಹಾಥ ಶ್ರೀಪರಶು ಉಠಾವಾ।

ವೇದ-ಸಂಹಿತಾ ಬಾಯೇಂ ಸುಹಾವಾ॥

ವಿದ್ಯಾವಾನ ಗುಣ ಜ್ಞಾನ ಅಪಾರಾ।

ಶಾಸ್ತ್ರ-ಶಸ್ತ್ರ ದೋಉ ಪರ ಅಧಿಕಾರಾ॥

ಭುವನ ಚಾರಿದಸ ಅರು ನವಖಂಡಾ।

ಚಹುಂ ದಿಶಿ ಸುಯಶ ಪ್ರತಾಪ ಪ್ರಚಂಡಾ॥

ಏಕ ಬಾರ ಗಣಪತಿ ಕೇ ಸಂಗಾ।

ಜೂಝೇ ಭೃಗುಕುಲ ಕಮಲ ಪತಂಗಾ॥

ದಾಂತ ತೋಡ़ ರಣ ಕೀನ್ಹ ವಿರಾಮಾ।

ಏಕ ದಂತ ಗಣಪತಿ ಭಯೋ ನಾಮಾ॥

ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಅರ್ಜುನ ಭೂಪಾಲಾ।

ಸಹಸ್ರಬಾಹು ದುರ್ಜನ ವಿಕರಾಲಾ॥

ಸುರಗಊ ಲಖಿ ಜಮದಗ್ನೀ ಪಾಂಹೀಂ।

ರಖಿಹಹುಂ ನಿಜ ಘರ ಠಾನಿ ಮನ ಮಾಂಹೀಂ॥

ಮಿಲೀ ನ ಮಾಂಗಿ ತಬ ಕೀನ್ಹ ಲಡ़ಾಈ।

ಭಯೋ ಪರಾಜಿತ ಜಗತ ಹಂಸಾಈ॥

ತನ ಖಲ ಹೃದಯ ಭಈ ರಿಸ ಗಾಢ़ೀ।

ರಿಪುತಾ ಮುನಿ ಸೌಂ ಅತಿಸಯ ಬಾಢ़ೀ॥

ಋಷಿವರ ರಹೇ ಧ್ಯಾನ ಲವಲೀನಾ।

ತಿನ್ಹ ಪರ ಶಕ್ತಿಘಾತ ನೃಪ ಕೀನ್ಹಾ॥

ಲಗತ ಶಕ್ತಿ ಜಮದಗ್ನೀ ನಿಪಾತಾ।

ಮನಹುಂ ಕ್ಷತ್ರಿಕುಲ ಬಾಮ ವಿಧಾತಾ॥

ಪಿತು-ಬಧ ಮಾತು-ರೂದನ ಸುನಿ ಭಾರಾ।

ಭಾ ಅತಿ ಕ್ರೋಧ ಮನ ಶೋಕ ಅಪಾರಾ॥

ಕರ ಗಹಿ ತೀಕ್ಷಣ ಪರಶು ಕರಾಲಾ।

ದುಷ್ಟ ಹನನ ಕೀನ್ಹೇಉ ತತ್ಕಾಲಾ॥

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರುಧಿರ ಪಿತು ತರ್ಪಣ ಕೀನ್ಹಾ।

ಪಿತು-ಬಧ ಪ್ರತಿಶೋಧ ಸುತ ಲೀನ್ಹಾ॥

ಇಕ್ಕೀಸ ಬಾರ ಭೂ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಬಿಹೀನೀ।

ಛೀನ ಧರಾ ಬಿಪ್ರನ್ಹ ಕಹಁ ದೀನೀ॥

ಜುಗ ತ್ರೇತಾ ಕರ ಚರಿತ ಸುಹಾಈ।

ಶಿವ-ಧನು ಭಂಗ ಕೀನ್ಹ ರಘುರಾಈ॥

ಗುರು ಧನು ಭಂಜಕ ರಿಪು ಕರಿ ಜಾನಾ।

ತಬ ಸಮೂಲ ನಾಶ ತಾಹಿ ಠಾನಾ॥

ಕರ ಜೋರಿ ತಬ ರಾಮ ರಘುರಾಈ।

ಬಿನಯ ಕೀನ್ಹೀ ಪುನಿ ಶಕ್ತಿ ದಿಖಾಈ॥

ಭೀಷ್ಮ ದ್ರೋಣ ಕರ್ಣ ಬಲವನ್ತಾ।

ಭಯೇ ಶಿಷ್ಯಾ ದ್ವಾಪರ ಮಹಁ ಅನನ್ತಾ॥

ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯಾ ದೇಹ ಸುಯಶ ಕಮಾವಾ।

ಗುರು ಪ್ರತಾಪ ದಿಗನ್ತ ಫಿರಾವಾ॥

ಚಾರೋಂ ಯುಗ ತವ ಮಹಿಮಾ ಗಾಈ।

ಸುರ ಮುನಿ ಮನುಜ ದನುಜ ಸಮುದಾಈ॥

ದೇ ಕಶ್ಯಪ ಸೋಂ ಸಂಪದಾ ಭಾಈ।

ತಪ ಕೀನ್ಹಾ ಮಹೇನ್ದ್ರ ಗಿರಿ ಜಾಈ॥

ಅಬ ಲೌಂ ಲೀನ ಸಮಾಧಿ ನಾಥಾ।

ಸಕಲ ಲೋಕ ನಾವಇ ನಿತ ಮಾಥಾ॥

ಚಾರೋಂ ವರ್ಣ ಏಕ ಸಮ ಜಾನಾ।

ಸಮದರ್ಶೀ ಪ್ರಭು ತುಮ ಭಗವಾನಾ॥

ಲಲಹಿಂ ಚಾರಿ ಫಲ ಶರಣ ತುಮ್ಹಾರೀ।

ದೇವ ದನುಜ ನರ ಭೂಪ ಭಿಖಾರೀ॥

ಜೋ ಯಹ ಪढ़ೈ ಶ್ರೀ ಪರಶು ಚಾಲೀಸಾ।

ತಿನ್ಹ ಅನುಕೂಲ ಸದಾ ಗೌರೀಸಾ॥

ಪೃರ್ಣೇನ್ದು ನಿಸಿ ಬಾಸರ ಸ್ವಾಮೀ।

ಬಸಹು ಹೃದಯ ಪ್ರಭು ಅನ್ತರಯಾಮೀ॥

॥ ದೋಹಾ ॥

ಪರಶುರಾಮ ಕೋ ಚಾರೂ ಚರಿತ,

ಮೇಟತ ಸಕಲ ಅಜ್ಞಾನ।

ಶರಣ ಪಡ़ೇ ಕೋ ದೇತ ಪ್ರಭು,

ಸದಾ ಸುಯಶ ಸಮ್ಮಾನ॥

॥ ಶ್ಲೋಕ ॥

ಭೃಗುದೇವ ಕುಲಂ ಭಾನುಂ,

ಸಹಸ್ರಬಾಹುರ್ಮರ್ದನಮ್।

ರೇಣುಕಾ ನಯನಾ ನಂದಂ,

ಪರಶುಂವನ್ದೇ ವಿಪ್ರಧನಮ್॥